Co ty tutaj robisz?
-Pogrzeb zaczął się pół godziny temu. Spóźnisz się. -Zapisz to na mój rachunek.
Dobrze, pewnie kiedyś to spłacisz...
"A LOVE SONG FOR BOBBY LONG"
Czas nigdy nie był przyjacielem Bobbyego Longa.
Zawsze sprzysięgał się przeciw mu, pozwalał mu wierzyć w swoją hojność żeby potem za każdym razem go oszukać
Straciliśmy Lorraine, my wszyscy
Ale dużo wcześniej zanim umarła.
Tutaj nie wolno parkować, dostaniemy mandat.
Nie widzę żadnego znaku, Panno Daisy.
Nie ma sprawy, dojde do krawężnika sam..
Pijesz piwo?
Panama City, Floryda
Znalazłeś prace?
Posprzątałaś?
Bobby znowu dzisiaj dzwonił.
Znowu?
Dzwonił parę dni temu, nie pamiętasz?
Nie, nic mi nie mówiłeś. Co chciał?
-Chciał ci powiedzieć o Lorraine. -Co z nią?
Ona...
..zmarła.
Ona co?
Ona nie żyje, ok? Dzwonił bo pomyślał, że chciałabyś o tym wiedzieć.
Lorraine umarła a ty nic mi nie powiedziałeś?
Za Lorraine.
Niech w końcu odnajdzie spokój.
I co teraz?
Lorraine w końcu was wyrzuciła?
Nigdy by tego nie zrobiła. Poza tym..
Bóg by na to nigdy nie pozwolił.
Naprawdę?
A dlaczego nie?
Bo Bóg zna mnie, a ja znam Boga.
Masz.
Napewno ci zasmakuje.
Do zobaczenia wieczorem.
Ona nigdy dla ciebie nic nie znaczyła a ty nigdy nie znaczyłaś nic dla niej.
Nie wiedziałem, że ci będzie zależeć.
Daj spokój mała, przestań, przestań...
Przepraszam.
Może ugotujesz dla mnie obiad, a ja pójdę pożyczyć jakieś porno..
Muszę jechać na pogrzeb, Lee.
Chyba, że już mnie ominął, bo zapomniałeś mi powiedzieć, że moja matka nie żyje.
Pieprzony idiota.
Ona nigdy nie była twoją matką.
Purslane, tu Bobby Long...
nie wiem czy mnie pamiętasz.
Spóźniłaś się na pogrzeb mamy.
Na razie.
Masz jakieś fajki?
Przykro mi, nie.
-Idziecie do Seasons? -Za chwile.
Do zobaczenia.
-Masz ogień? -Myślałem, że nie masz.
Nie mam, nie dla Juniora.
Musi ograniczyć, ma ostrą astmę.
Ten kaszel, trzęsienie, życie wypływa z niego kręgosłupem.
Byłby cudownym trupem, jednak ja nie zamierzam się do tego przyczyniać.
Oczywiście, będę się przykładał tylko do swojej śmierci, to moje motto.
-Dodzwoniłeś się do tej dziewczyny? - "Byłby cudownym trupem..."
Daj spokój stary. Charles Dickens.
Poważnie??
Cwaniaczek.
Nowy Orlean jest syreną wśród innych miast.
Miejscem baśni i iluzji.
Miejscem skąd Lorraine musiała uciec...
i do którego Bobby i ja musiałem uciec.
Z dala od Alabamy.
Z dala od życia, które już do nas nie należało.
Ostatnim razem myślałem, że juz jej się poprawia.
-Kiedy to było? -Parę lat temu...
6 lat temu, w Październiku.
To już tak długo jej nie widzieliśmy?
Od kiedy ty ją widziałeś.
-Powinienem jechać z tobą do szpitala. -Powinieneś zrobić wiele innych rzeczy.
Witamy w domu Lorraine Will.
Mamo, proszę przyprowadź Pursy żeby usłyszała jak śpiewam.
I powiedz jej, że może mnie zastać pod tym adresem...
Idę.
To dom Lorraine?
Kim ty jesteś?
Nikim, po prostu tu mieszkam.
Wejdź.
Przyjemne miejsce.
Dzięki, staramy się.
Nie jesteś wystarczająco stary, żeby być Bobbim.
To dlatego, że jestem Lawson.
Ok.
Przykro mi z powodu twojej matki.
Wyglądasz prawie jak ona.
Przepraszam, że cię obudziłam tak wcześnie. Jest zaledwie południe.
Bobby!
Mamy towarzystwo, stary. Obudź się.
Skarbie, możesz położyć swoje rzeczy My nie gryziemy.
-Soku? -Nie.
-Bobby, wstawaj. Już tu jest. -Kto?.
-Pursy. -Kto?
Dziewczyna przyjechała. Wstawaj.
Więc kiedy pogrzeb?
Był wczoraj.
-Był naprawdę ładny. -Powinnaś była na nim być, młoda damo
To twoja opinia.
Musiałaś tu przyjechać z jakiegoś powodu.
Czyli już wiesz, jaki jest układ w sprawie domu?
Jaki układ?
-Twoja matka... -Układ, układ...
Pozwól, że ci powiem jaki jest układ.
Twoja matka zostawiła dom naszej trójce.
Nasze jest dwie trzecie, twoja jest tylko jedna trzecia.
Co zrobiła?
Dawson i ja mieszkamy tu już od jakiegoś czasu..
Twoja matka nie kontaktowała się z tobą od lat..
Więc, pewnie myślała, że nie będziesz nim zainteresowana.
Cóż, Lorraine była dobra w byciu w błędzie.
Purslane, kochanie. Zamierzamy tu zostać.
To jest nasz dom.
Jasne. Nie ma sprawy.
Lorraine uważająca, że powinnam dzielić tą rudere z dwoma nieznajomymi alkocholikami.
Przecież jesteście alkocholikami, no nie?
Tak, ale nie jesteśmy obcymi. Byliśmy jej przyjaciółmi. Opiekowaliśmy się ją...
A ta rudera nam odpowiada.
Ale pewnie nie takiej dziewczynie jak ty.
Więc, wstaję teraz z łóżka.. możesz patrzeć jak chcesz.
Mi to nie przeszkadza.
Ciężko mi uwierzyć, że nie widziałaś wcześniej nagiego mężczyzny.
Nie starego.
Ja wiem, że nie jesteś aniołkiem. Rozmawiałem z tym...
..twoim chłopakiem, z nad riviery wieśniaków.
Na pewno nie wybrałaś go, za jego inteligencje.
Ty nic o mnie wiesz.
Cóż, to na pewno się zmieni, jak już zostaniemy współlokatorami.
Czyż nie?
Zobaczymy się później. Idę po papierosy.
Miło cię było znowu zobaczyć, Purslane.
Wydoroślałaś.
Zwykle nie jest takim dupkiem. Jest po prostu zdenerwowany przez Lorraine..
..wszyscy jesteśmy.
On ma rację. Nie mogę tu zostać.
W sumie to jest śmieszne. Babcia zawsze opowiadała o tym małym ładnym domku, który Lorraine..
..przygotowywała dla mnie.. cóż..
To była pewnie jej pierwsza bujda.
W porządku. Na tym świat się nie kończy.
Szpital przysłał jej rzeczy.
Lorraine chciałaby żebyś je dostała.
Podążały zawsze tam gdzie ona.
Kochała te książki.
Pewnie mogę je wziąść, sprzedać na pchlim targu albo coś.
-Pomogę ci. -Nie dzięki, poradzę sobie.
Wiesz, ja naprawdę chciałam przyjechać na pogrzeb Po prostu nie dostałam jego wiadomości.
Tak dziewczyna jest tak podobna do Lorraine.
Pamiętasz jak mnie wziąłeś po raz pierwszy do Nowego Orleanu?
Byłem tak zachwycony.
Cóż, byłeś..
..cały czas pod kloszem.
Zachłysnąłeś tą rozmaitością.
Ona była tak piękna.
Była..
Co wam jeszcze podać, chłopcy?
Czy mówiłem ci już, że pachniesz jak perska kobieta, kiedy przychodzi wiosna?
-Codziennie, przynajmniej raz. Będziecie coś jeść? -Musisz to zawsze robić?
No i co? Will mówi, że możemy tu zostać przez rok(???)
Mam wrócić później?
Czy wiesz jak zabójczy jest zapach kobiety, kiedy przychodzi wiosna?
Nie tak zabójczy, jak kobiety z Luizjany, którą to gówno obchodzi.
Jajka z bekonem. Dla obojga nas.
Tak jest. Bardzo proszę.
Jesteś totalnie bezwstydny.
Nie, nie.
Dlaczego nie użyłaś łóżka, kochanie?
Przytuliłbym cię. To by mi nie przeszkadzało.
-Poprzewracalibyśmy się trochę. -Oszczędź mi tego.
Dlaczego jej to dałeś?
To historia o wyobcowaniu.
O niewidzialnych ludziach.
Jest piękna.
Czytałaś ją?
Czy kiedykolwiek czytałaś jakąś książkę?
Lorraine wiedziała, że jest poetką.
Naprawdę sprawia mi przyjemność..
..zaszczepianie inspiracji.
Dawson jest pisarzem. I do tego dobrym.
Naprawdę?
Pisze o mnie książkę.
Fascynujące.
Rozdział pierwszy. Wstałem, schlałem się, straciłem przytomność.
-Rozdział drugi. Wstałem, schlałem się... -Urocza i błyskotliwa.
Zawstydzasz nas, dziewczynko.
Więc...
Który pokój jest mój?
Potrzebuje dla siebie miejsca. Powiedzieliście, że mam do tego prawo.
Wymyśliłam sobie, że zostanę tutaj, póki nie będziecie mieli mnie dość i pójdziecie sobie.
Nigdy sobie nie pójdziemy, nigdy.
Nawet sobie tego nie wyobrażaj.
Powinna dostać pokój Lorraine.
Ja przeniosę się tutaj. Będe spał z tobą.
Brzmi dobrze.
Czyś ty kurwa zwariował?
Lepsze to, niż jej węszenie tutaj i odkrycie prawdy.
Nie wytrwa długo. Przecież na to nie pozwolisz.
Poza tym, narzekałeś jak to zimno ci jest...
Jesteś za chudy dla mnie.
Więc, naprawde siedzicie w książkach?
To są głównie Bobbiego.
Był profesorem angielskiego.
On?
-Profesorem? -Tak, i to dobrym.
A ty naprawde jesteś pisarzem?
Bobby lubi myśleć, że tak jest.
Te wszystkie pudła należały do Lorraine, więc...
Więc co?
Wiesz, znałem twoją matkę dosyć dobrze.
Jak dobrze?
Trudno było ją zrozumieć, ale drzwi do swojego serca trzymała zawsze otwarte.
Z tego co słyszałam, to były raczej drzwi obrotowe.
Kuchnia/Sypialnia
Pursy Harmony Will.
Skąd wiesz jak się nazywam?
Wiem o tobie dużo.
Twoja mama i ja byliśmy przyjaciółmi od czasu kiedy byliśmy młodzi.
Pomogłem nadać ci imię.
Twoja mama uważała, że jesteś złotym dzieckiem więc nadała ci imię po zółtych kwiatkach i kukurydzy.
Tutaj, to ty.
Piękny, złoty... Purslane.
Purslane to tak naprawdę chwast
Nie wiedziałam o tym do dziewiątego roku życia kiedy natknełam się na ogrodnika który powiedział mi..
..że wszyscy ogrodnicy nienawidzą Purslane
Tak jak mleczy.
To nie przeszkadza dzieciom w wypowiadaniu życzeń.
Purslane kwitnie w niezwykły sposób.
Zamyka się po zachodzie słońca.
Dzięki.
Cholera.
Ostatnim razem jak cię widziałam, byłaś nastolatką.
Czy jest ktoś tutaj kto nie kojarzy mnie z Lorraine, czy jestem jedyna?
Ona kiedyś tu śpiewała. Juz w twoim wieku, była kimś.
Przykro mi.
Nie musi ci być.
Poproszę czerwoną fasole, ryż i piwo.
Słyszałaż, że będziesz mieszkać u Bobbiego i Lawsona?
Nie, będę mieszkać u Lorraine.
Na czas nieokreślony.
-Zaczniesz chodzić do szkoły...? -Nie, nie zacznę. Jestem kelnerką.
Potrzebujesz jednej?
Nie.
Wiedzą, że nie będziesz chodzić do szkoły?
Tak, są przez to rozdarci. Cały czas przez to piją wódke i palą papierosy.
To jest córka Lorraine, Pursy.
Zostanie u nas przez jakiś czas.
-Wyrosłaś na śliczną dziewczyne. -Dziękuję.
Czuj się jak u siebie w domu, Skarbie.
Jestem Ruthy, a to mój przyjaciel Reg.
Jesteśmy razem już 26 lat.
Zrelaksuj się, napij się piwa.
Znalazłaś coś?
Wypełniłam parę podań o pracę.
-Masz teraz przy sobie tą świeżutką rzecz? -Na pewno jest świeża.
Pamiętam jak codziennie była jakaś nowa. Byliśmy cipkomaniakami.
Który z was chrapie jak cholerny pociąg?
Bobby, spał na plecach. Próbowałem go obrócić.
Widziałam taki program, na kanale medycznym gdzie mówili o wyleczeniu chrapania..
..poprzez poderżnięcie gardła.
Panowie, myślę że jednak mam dla was historie.
Cicho, Bobby opowie nam historie.
Kiedy dorastałem, zawsze zadawałem się z chłopakami starszymi ode mnie o parę lat.
Tamtego lata, miałem 10 albo 11 lat.
Robiliśmy rzeczy typowe dla chłopaków z Alabamy.
Łowiliśmy ryby, graliśmy w piłkę, pływaliśmy, biliśmy się..
Dodatkowo jednak, poza wyżej wymienonymi zajęciami niewinnego dzieciństwa..
..ja dużo rozmawiałem o tym niesamowicie ulotnym czymś, co nazywaliśmy cipką.
Nie byłem całkowicie pewien co to jest ale wiedziałem, że musi to być magiczne i wyjątkowe..
przez to, w jakis sposób o tym mówili zawsze szepcząc.
Zacząłem to sobie powtarzać..
Cipka... cipka... cipka...
Pewnego dnia, graliśmy wszyscy w bejsbol.
Na górze drogi, stał Lee Roy Tubervill.
Lee Roy był szlachetnym delikwentem, lat dwanaście..
..jego ramiona były już szerokie jego paznokcie zabarwione od tytoniu
Lee Roy stanął na trzeciej bazie..
..zaczął grzebać w kieszeni po czym wyjął coś i zaczął tym podrzucać wysoko.
Obserwowałem go, jego opanowanie kiedy jego tajemniczy klejnot wędrował w górę, w dół...
Nie mogłem tego dłużej znieść, musiałem spytać Co tam masz Lee Roy?
Uciszyłem się, a Lee Roy popatrzył na mnie z tym swoim głupawym uśmieszkiem..
..i powiedział: To kawałek cipki, mojej własnej.
Moja twarz poczerwieniała, mój oddech przyśpieszył.
On tam stał, z idealnym kawałkiem dziewczyny podrzucając ją do góry w powietrze.
I patrzyłem.. nigdy wcześniej tego nie widziałem..
..a już chciałem jedną dla siebie.
Jednak stary Lee Roy wrzucił swój skarb między zęby..
..podskoczył, krzywo się do mnie uśmiechnął i pobiegł zostawiając nas w chmurze kurzu i namiętności.
I własnie wtedy, w tej chwili udręki, w wieku dziesięciu lat..
..postanowiłem poświęcić życie, na znalezienie mojego własnego małego kawałka miłości i zdumienia..
..który mógłbym ze sobą nosić, przez całą wieczność.
Dość tego, idę do domu.
Na Floryde?
Uważaj!
Ciężko przychodzi nam zapisać jedną stronę naszego życia lecz z łatwością potrafimy wrzucić całą książkę w ogień.
George Sand.
Myślałem, że to będzie trudne.
Źle się czuję, okłamując ją.
Co by ta nastolatka chciała od tego miejsca?
To jest rudera. Będzie jej lepiej jak wyjedzie.
-Poza tym jak sprzedasz swoją książke, wszystko się... -..zmieni.
Tak, pojedziemy do Paryża, będziemy pić wino z 61` będziemy pisać fatalną poezję.
Tak, wszystko będzie po prostu idealne.
Umieramy tylko raz...
...lecz przez tak długi czas...
Moliere.
Ona jest tutaj, kochanie.
Zadbaj o nią tym razem.
Do jutra, kochanie.
Twoja mama często tu przychodziła.
Dlaczego tak dużo o niej mówisz?
Chyba za nią tęsknie.
Byłeś w niej zakochany, czy coś?
Wszyscy ją kochaliśmy.
Wiedziała jak dotrzeć do ludzi.
Nic o tym nie wiem.
Zanim umarła moja babcia, ostrzegała mnie że Lorraine będzie zawsze samolubna.
W końcu powiedziała mi o moim ojcu.
Naprawdę?
Jakiś saksofonista z Memphis.
Prawdopodobnie jednonocna przygoda.
Myślę, że babcia chciała żebym sobie uzmysłowiła..
..że kiedy ona umrze, będę zdana tylko na siebie.
Cóż, miała racje.
Po jej śmierci, prawie w ogóle nie słyszałam nic od Lorraine.
Nawet nie słyszałam jak śpiewa.
Wiesz, twoja mama cię kochała.
Byłaś dla niej całym światem.
Ona siadała tam gdzie ty siedzisz teraz.
Zawsze pisząc.
Mówią, że to drzewo życia.
Ale to łzawe.
Jesteś w złym urządzeniu..
Co?
Aby samobójstwo powiodło się, należy trzymać głowę w piekarniku,
Cholera, dziewczyno. Obudziłaś się produktywna.
Bobby, zobacz co Pursy zrobiła.
Przestań wrzeszczeć.
Zobacz czego nie zrobiła. Nie wyprowadziła się.
Ona nie zamierza się wyprowadzić.
Naprawdę dobry obrazek, wy we dwoje.
Dzień dobry nawzajem.
Więc co.. żadnego zaliczenia szkoły.. opuściłaś któryś rok?
Kilka... dziesiąty, jedenasty, dwunasty..
Boże, żyjemy pod tym samym dachem z jakimś olewusem.
Cóż, łatwo mnie osądzać.
Przynajmniej jestem wysportowana.
Słuchaj, tak długo jak nie będziesz się obijać sprawiając, że Dawson będzie zdekoncentrowany.
..nic mnie to nie obchodzi, co robisz.
-Masz robote do zrobienia. -Musisz się na niej tak wyżywać?
Chcesz żeby się tu kręciła?
-Nie przyszło ci to do głowy, że pomagając jej wyjść z problemów, ona może wyjedzie?
Pomóc jej? Niby jak?
Znam cię. Ty chcesz jej pomóc wyskoczyć z jej obcisłych spodni.
Zapomnij o tym stary.
-Zapomniane. Zapomniane.
Lato w Nowym Orleanie tonie w grubym bezruchu dnia.
Chodź stary, zagrajmy w karty.
Nie widzisz, że jesteśmy zajęci?
-A niech cię cholera.. -Dom Lorraine..
..kurczył się z dnia na dzień naciskając ściany niepokoju coraz bliżej siebie.
Wyłącz tą muzyke.
Nie widzisz, że pracuje?
Jak długo tu siedzisz, opalając mnie z papierosów?
To są Lawsona.
Papierosy Lawsona są czerwone. Moje są zielone.
Nie wolno ci palić zielonych.
Bobbiego...
Bobbiego?
Co to za gówno pijesz?
Śmierdzi.
Piwo z sokiem pomidorowym.
Śniadanie mistrzów.
Popieprzonych mistrzów.
Słuchaj dziewczyno. Mam już dosyć twojego złego zachowania.
Czy to ci się podoba czy nie, jestem w tym domu najstarszy..
..i będziesz mnie szanować.
Byliśmy bardzo cierpliwi, przez wzgląd na Lorraine.
Ale nie będziesz dłużej tutaj wylegiwać jak pasożyt na naszej gościnności.
Będziesz pracować, jakbyś miała życ sto lat..
..i modlić się, jakbyś miała umrzeć jutro.
-Co mówiłeś? -Ben Franklin to powiedział.
Pewnie chodziło mu o coś innego.
Przecież dobrze wiesz, że szukam pracy A ty co? Tylko siedzisz i pieprzysz o tym jaki mądry kiedyś byłeś.
Jestem profesorem.
Jestem trubadurem, poetą. To nie twoja sprawa, jak my żyjemy.
-Jesteś odpowiedzialna tylko za swój przydział. -Mój przydział?
Jaki jest wasz? To wy mieszkacie w moim domu za darmo.
To jest nasz dom.
Może wolisz żebym zarobiła parę dolarów przyprowadzając tutaj paru przyjaciół..
Czy Lorraine nie robiła tak przez jakiś czas?
Większość ćpunów tak robi.
Cholera!
Nie masz żadnego szacunku dla zmarłych?
To była twoja matka, Pursy!
Poza tym, wszyscy wiemy, że ty też nie jesteś aniołkiem.
Czy nie jest tak, mała Purslane?
Miałaś kiedyś dwóch mężczyzn naraz?
Miałaś?
Palisz tyle papierosów, że chyba..
Pieprz się!
I ty masz być tutaj najstarszą osobą?
Dorośnij.
Jestem tylko dziewczyną, nie rozumiesz?
Mam już dość twoich napuszonych gadek o biednej i chorej Lorraine.
Chcesz mnie nauczyć czegoś o szacunku? Kto ciebie szanuje?
Twoja żona, która była na tyle mądra żeby cię zostawić.. czy twoje dzieci których nigdy nie widziałeś?
Co ci o niej mówiłem?
Wiem, co o mnie myślicie.
Szkoła dla mnie jest po prostu stratą czasu.
Nie jest.
Wiem.
Nie jestem głupia. Chciałabym być normalna ale to nie pasuje do mojego życia.
A jakie jest twoje życie? Czego pragniesz?
Chciałabym coś robić..
Obiecujesz, że nie będziesz się śmiać?
Tego nie mogę obiecać.
Myślałam o pracy w szpitalu..
..jako laborant przy rentgenie.
Ok. Mogę spytać dlaczego?
Nie wiem.
Lubię wygląd kości po prześwietleniu.. są jak portrety naszego wnętrza.
Wiem, że to brzmi totalnie głupio.
Nie, to nie jest głupie.
Halo?
Jest tam kto?
Przepraszam!
Ciągle zapominam, że mamy pod dachem kobietę.
-Jakiś ślad po nim? -Słuchaj Pursy, muszę ci o czymś powiedzieć.
Czemu się tak o niego martwisz?
Co dzisiaj robisz?
Pomyślałam, że pójdę do centrum. Tam jeszcze nie próbowałam szukać pracy.
Chcesz kogoś, kto by cie oprowadził?
Tak.
-Zadzwoń w przyszłym tygodniu. -Dzięki.
I jak?
-Może, ale tylko na pół etatu. -Przecież nie masz czynszu. Nie potrzebujesz pracy na cały etat
Muszę uciec do Bobbiego na cały etat. Na nadgodziny.
Może pomogę ci z tymi portretami ciała.
Mogę pomóc załatwić ci dyplom.
Jasne, a potem pójdę na Harvard.
Może.
-Wiesz, że jesz tyle co świnia? -A ty pijesz za dużo.
Ok.
-Pozwolisz mi kiedyś poczytać twoją książkę? -Raczej nie.
-Dlaczego nie? -Większość z niej ląduje w koszu.
Jak długo już ją piszesz?
Zbyt długo i nie wystarczająco długo.
-Skończyłeś koledż? -Tak jest proszę pani, uzyskałem przywilej zostania..
..asystentem Bobbiego Longa.
Dlaczego nie rzucisz tej `szkoły`?
To skomplikowane. Jest tyle powodów..
Powiedz mi jeden.
Wszystko działo się tak szybko..
..Nowy Orlean, to wszystko.
Wtedy to wydawało się romantyczne.
I jest... romantyczne?
Ma swoje momenty.
Naprawdę pomógłbyś mi zdobyć dyplom?
Tak, pomógłbym.
-Dlaczego? -A dlaczego nie, nie mam nic innego do roboty.
A przestałbyś tyle pić?
Dlaczego?
A dlaczego nie, nie masz nic innego do roboty.
-Dobrze. -Dobrze.
No i gdzie jest ten sukinsyn?
Prawdopodobnie siedzi gdzieś w jakimś barze i rozmyśla nad tym dlaczego nikt go nie rozumie.
Macie lepsze rzeczy do roboty niż zamartwianie się całymi dniami o niego.
Nie martwimy się.
W sumie dobrze się bawimy, no nie?
Tak.
Lepiej chodźmy już do domu, skarbie.
Do zobaczenia później.
Musi być u was strasznie tłoczno.. tylko dwa pokoje..
A co z twoją pracownią? Nie masz żadnej prywatności. Mógłbyś zamieszkać u mnie..
Przemyślisz to?
Wróciłem!
-Nie cieszycie się, że mnie widzicie? -Nie.
Mogłeś zadzwonić.
Cóź, spytajcie mnie. Powiedzcie... Bobby? Co mi przywiozłeś?
Zestaw do manicure..
Cukierki i papierosy..
-Stary, gdzie jest mój samochód? -Sprzedałem go.
Pursy, puść jakąś muzyke. Czas świętować.
Co zrobiłeś?
Sprzedałem go. Nie potrzebujemy samochodu.
To jest pierwszej jakości. Pamiętasz kiedy ostatnio coś takiego piłeś?
Za ile? -Trzysta dolarów.
Sprzedałeś mój pieprzony samochód za trzysta pieprzonych dolarów??
-Straciłeś rozum!? -Uspokój się.
Przypomnieć ci o mojej rozbitej twarzy?
Nie miałem żadnych pieniędzy.
Bo tutaj jest twój rachunek.
Są dwa. Od prawnika. Czas żeby jej powiedzieć..
Co ty kurwa robisz?
Daj mi pięć minut a potem rób co uważasz.
Popatrz, jak wszystko ładnie zmieniłaś.
Zniszczyłem ten telewizor prawie dwa tygodnie temu.. ..nie musiałaś go wyrzucać.
Dobra, mam wam coś do powiedzenia. Chodź tu, usiądź.
No chodź stary, siadaj... Przestaniesz w końcu rozpaczać nad tym gruchotem?
Postoję.
Ok, zamknijcie oczy. Zamknijcie je.
Zamknij oczy, stary.
Nie będę zamykał moich pieprzonych oczu.
No zamknij je... Chryste...
Możesz już je otworzyć, skarbie.
Oto uprzejmość pewnej pięknej wykładowczyni która kiedyś nie mogła oprzeć się wdziękowi Bobbiego Longa.
..potwierdzam, że Pursy Harmony Will, ukończyła 11 klasę..
..oraz nadaje się do klasy dwunastej..
Póki jesteśmy na tej ziemii przyjmujmy co dobre.
Robert Browning.
Zdecydowanie lubisz poetów średniowiecza.
Czy to jest twój sposób na przeprosiny czy dogadałeś się z nim w sprawie mojego dyplomu?
Co za inteligencja.
Daj spokój stary, oczywiście że chce iść na drugi język. Pursy, nie chcesz mówić po francusku?
-Nie bądź durniem. Przecież wiesz, że nie poradzi sobie na tym poziomie.
Dobra. Mamy język angielski, historię Europy, geografię, psychologię..
Musi wybrać jeszcze jeden..
..może coś w czym my jej pomożemy?
-Muzykę, myślę że jej sie spodoba.. -Nigdzie nie idę.
Nie idę.
Cholera, wszystko jest już ustawione.
Wiesz, przez co musiałem przejść żeby ci to załatwić?
Mi?
Myślisz że... Mów, co ty z tego będziesz miał!
Po pierwsze, dla dobra mojego zdrowia psychicznego nie będzie cię w domu.
-Tak myślałam. -Nie, nie, nie... czekaj.
Powiedziałaś mi coś ostatnio, co sprawiło, że zacząłem myśleć.
Powiedziałaś, że jesteś tylko dziewczyną.
Może z wiekiem stałem się bezmyślny ale ty jesteś tylko dziewczyną.
Nie jesteś może typem studentek, które spotykałem na moich zajęciach lata temu.
I wiem, że wydajemy się dla ciebie obrzydliwi..
..ale nadal mamy coś do zaoferowania.. musimy..
Poza tym, myślę że jesteśmy to winni twojej matce.
I jakkolwiek trudno w to uwierzyć..
..my też kiedyś byliśmy niewinnymi dziećmi.
Ale z ciebie bezwstydny efekciarz.
Skąd wiesz, że potrafiłabym to zrobić?
Bo Bóg nas zna, a my znamy Boga.
On i Lorraine nie przysłali cię tutaj bez powodu.
Szkoła zaczyna się za miesiąc. Możesz dać nam szanse..
-..będzie zabawnie -Nie przesadzaj..
Słyszysz skarbie? To jedna z piosenek twojej mamy.
Byłaby dumna..
Co myślicie o mojej twarzy?
Widzicie tą kość? Jest złamana.
Ale można ją poruszyć.
Jak to się stało?
Nigdy nie walcz fair z nieznajomym.
To stało się w trakcie bójki?
Przegrał Pan?
Przegrałem dużo więcej niż walkę.
Czy mój wygląd wpływa na panienki opinie?
Myślę, że nadal jest Pan przystojny.
Ależ ty słodka jesteś..
Czy odbyliście już razem stosunek płciowy?
-Ok doktorze, idziemy.. -Bo jeżeli tak, to dobrze.
Seks jest przyjemny.
Pamiętajcie tylko, żeby być życzliwym dla siebie nawzajem..
..i zostańcie młodzi jak najdłużej potraficie.. Wasza młodość ulatuje.. bądźcie życzliwi..
Zaczniemy do wkuwania na pamięć.
Myślę, że powinniśmy trzymać się metody Sokratesa.
Naprawdę?
Kto w takim razie będzie Platonem, a kto Sokratesem? Jeżeli chodzi o mnie, mogę zejść na bok..
-Ty oczywiście jesteś Sokratesem, ty jesteś nauczycielem. -Masz cholerną rację.
Czy nie możecie się zamknąć? Bo jeżeli to będzie tak wyglądać to niczego się nie nauczę.
Dziewczyno, twój angielski jest fatalny.
-Pursy Harmony, wyprostuj się. -Dlaczego nie mogę uczyć się w łóżku?!
Jest tak gorąco, a to krzesło jest tak niewygodne..
To krzesło nie powinno być wygodne. Uśpiło by tylko twój mózg.
A teraz się wyprostuj. To jest zły nawyk. -Ty mi mówisz o złych nawykach?
Nie zadzieraj z nauczycielem, ok?
Dobrze, powiedz mi tylko jaka jest rola Nebraski w amerykańskiej literatury.
Nie powinnam czasem powtórzyć najpierw stolic wszystkich stanów?
Bzdura, będziesz się uczyć tego co ważne. I nie zwlekaj.
Cokolwiek by to znaczyło. Nie mam słownika żeby sprawdzić to słówko.
Zwlekać - prowadzić swoją dupę w tak żałosny sposób..
..zapewniając sobie równocześnie miejsce w życiu, jako przegrany.
Hej, kogo nazywasz przegranym?
Ok, Nebraska, stolica Villy Carther, jednej z naszych pierwszych kobiet pisarzy które odniosły sukces.
Czy mam przesunąć się dalej na wschód, do Missouri..
..gdzie urodzili się Mark Twain oraz Elliot Samuel Clemens na południe od Kansas..
..gdzie William Burroughs spędził swój ostatni rok.. Przestań!
Stary? Oni chyba nie będą uczyć o Burroughsie w szkole katolickiej..
A powinni.
Może polejesz swojemu staremu kumplowi drinka?
Skończył nam się sok.
Co jest w tej szklance?
Nie ma zapachu.
Cholera, no to nalej tam wódki.
Musimy z tym skończyć.
Obiecałem Pursy, jeśli zacznie się uczyć.
Popatrz na nas. Jesteśmy bezużyteczni.
A kiedy ty to rzuciłeś?
Dziewietnaście godzin temu.
-Spałeś od tamtego czasu? -Nie.
Coż, nie ma żadnego pośpiechu dla niej.. ani dla nas.
Więc, jeżeli chcesz to rzucić, zrób to powoli.
Zaufaj mi.
Zabierz butelkę, zabierz dżina.
Co tutaj robisz?
Pomyślałem, że odpuszczę Lawsonowi i dam mu poużywac trochę sypialni.
Siadaj.
Wyglądasz dzisiaj ślicznie, Purslane.
Nikt mnie tak nie nazywał, oprócz mojej zmarłej babci.. ale dzięki.
Pamiętasz jak tam dojechać?
Wiem gdzie to jest, także powinnam się zbierać.
Denerwujesz się?
Nie.
Tak.
-Pojechać z tobą tramwajem? -Nie, poradzę sobie.
Coż, wiem że wszystko będzie dobrze.
Będę tutaj jak wrócisz ze szkoły. Pomogę ci odrobić zadanie domowe.
To naprawdę jakaś inna rzeczywistość. Ja i zadanie domowe w tym samym zdaniu..
Coż...
-Lepsze to niż ty i zacofana w tym samym zdaniu. -No.
Myślisz, że wróci od razu do domu?
A gdzie indziej miała by iść nastoletnia dziewczyna, jeśli nie do ich nieskończenie zabawnych współlokatorów w średnim wieku.
To nie jest piknik. Ona mnie tortutuje tym hałasem.
Powinna wiedzieć, że to co warte słuchania, można znaleźć tylko na winylu.
Moje dzieci o tym wiedziały.
Nauczyłem ich tego.
Byłem ich ojcem.
Nadal jesteś.
Pewnego dnia zrozumieją. Jak tylko skończysz tą książke.
Moje dzieci nawet mnie nie znają.
Cholera, czy nie możemy zrobić czegoś innego?
Na przykład?
Nie wiem. Możemy iść na ryby.
Przecież ty nie wędkujesz.
Chodźmy stąd. Może powinienem zacząć.
Coś.
Może powinieneś zacząć pracować nad swoją cholerną książką.
Nie znam jeszcze końca tej historii.
Szach mat.
Chodźmy stąd. Przygnębiasz mnie.
Chciałbym powiedzieć coś o życiu.
Bo niezbadane życie..
-..jest po prostu życiem.. -..nie wartym przyglądnieciu.
Purslane, nasze cudowne dziecko wróciło. Opowiadaj. Opowiedz nam wszystko.
Kochanie, dlaczego wyszlaś ze szkoły tak wcześnie?
Ja tam nie pasowałam.
Doceniam to co wszyscy robicie, ale..
..ja tam nie wrócę.
Co?
Naprawdę potrzebuje pracy.
Możesz pracować tutaj w weekend, skarbie.
Naprawdę?
Pod warunkiem, że będziesz chodzic do szkoły. -Dobre.
Jesień wkracza do Nowego Orleanu powoli.
Trawa z uporem zachowuje swoją zieleń za to upał zastępuje powszechne ciepło.
Pursy udało się nadgonić zaległości w szkole.
Była zdziwiona.
My nie.
Zima nadeszła zanim zdaliśmy sobie sprawę że słońce straciło swą letnią moc.
I teraz, wino nie rozpoczynało już naszego dnia.
To było więcej niż mogliśmy prosić.
No to już po micie, że ludzie w Luizjanie nie mają mroźnej zimy.
Wszyscy mogli się mylić, ale przeoczeniem było nie załatwienie urządzenia które zwą ogrzewaniem!
- Pursy, gdzie położyłaś wódke? -Powiedziałes mi, żebym ją schowała.
Tak, ale gdzie ją schowałaś?
Miałam ci nie mówić, nie pamiętasz?
-Cholera, innych rzeczy które ci mówię nie robisz. Mów gdzie jest! -Lawson!
Bobby znowu chce żebym mu powiedziała gdzie jest wódka.
Pursy, przecież są święta..
Rób co chcesz... Jest pod schodami.
Podobno teraz jest twoja kolej na zrobienie prania..
Nie zapomnij użyc tego specjalnego mydła.
No to jesteś dziewicą czy nie?
Wiesz co, niektórzy, za te twoje ciągłe napastowanie seksualne nazwali by cię obrzydliwym starcem.
Chyba chodzi ci o nieprzyzwoitego starca, a nie obrzydliwego.
Jesteś młodym, rozkwitającym ptakiem. Pozwól mi żyć beztrosko.
-Taki jesteś? -Cóż, mam dzieci..
Dlaczego ich nie widujesz?
Dobre pytanie.
Ale ty nie odpowiedziałaś na moje.
Wiesz co Bobby? Próbuje być przez chwilę poważna.
Prawda jest taka, że chciałbym je zobaczyć. Tęsknie za nimi jak cholera.
Cóż, zdaje mi się, że jeśli ktoś chciałby zobaczyć swoje dzieci to by to zrobił..
..chyba, że miałby to w dupie.